Dwa teatry (1998)

Dyrektor Małego Zwierciadła programowo chce pozostawać jedynie fotografem rzeczywistości. Linia repertuarowa jego teatru jest ściśle określona i zna ją każdy, nawet poczciwy Woźny. U nas nie mówi się wierszem, kto tutaj przychodzi, to jakby samo życie oglądał, u nas jest realizm i autentyzm - prostymi słowy wykłada koncepcję teatru pan Matkowski. W myśl tych założeń, Dyrektor odrzuca sztukę "Miasto w gruzach", obawiając się przekroczenia pewnych granic - estetycznej i dobrego smaku.
Wyjaśnia Autorowi, na czym polega prawda w teatrze i dlaczego tutaj rzecz groźna czasem może wydać się śmieszna. Jako rasowy człowiek sceny wzbrania się również przed pokazywaniem lirycznych miniatur, które uparcie przynosi mu młody człowiek nazwany Chłopcem z Deszczu. Dyrektor jest przekonany, że nie będą one grane w żadnym teatrze świata, a jednak przyjmuje z rąk młodzieńca arkusik z "Gałązką kwitnącej jabłoni", tekstem niewiele dłuższym niż sam tytuł. W tej najkrótszej sztuce świata ma ochotę zagrać perła Małego Zwierciadła, zachwycająca Lizelotta. Aktorka chciałaby pokazać na scenie piękną chwilę, dopóki trwa. Podziwia Dyrektora i jego teatr, pragnie w nim grać, ale czasami to już jej nie wystarcza. Nagle w świat teatralnej magii wdzierają się echa brutalnej rzeczywistości. Dyrektor uczestniczy w próbie generalnej jednoaktówki "Matka", ale zamiast oklasków nagradzających popis aktorskich indywidualności rozlega się narastający odgłos podkutych butów. Po wojnie w pustym, zrujnowanym wnętrzu teatru Dyrektor czeka na swoich aktorów. Lizelotta już nie przyjdzie, została pod gruzami miasta. Ktoś chce otworzyć bar, inny aktor pomaga wypiekać ciastka. Autor proroczej sztuki o śmierci pod gruzami błąka się gdzieś wśród zwalonych domów, ten młodziutki podobno bił się i już go nie ma. Chłopiec z Deszczu zjawia się jednak niespodziewanie, tak samo piękny jak tamten, którego postać stary Dyrektor wciąż nosi pod powieką. Jest teraz Dyrektorem Teatru Snów. Grywają u niego aktorzy Małego Zwierciadła, ale inaczej, w innym wymiarze. Wkrótce znajdzie się tu również Dyrektor tamtej sceny. Wówczas będą mogli połączyć siły swoich dwóch teatrów, by stworzyć dzieło naprawdę wielkie i różnorodne, skomplikowane jak natura człowieka i natura sztuki. [PAT]





Autor sztuki: Jerzy Szaniawski
Tytuł oryginalny: „Dwa teatry”
Produkcja: 1998
Premiera TV: 1 marzec 1999

Reżyseria:


Muzyka:


Obsada:
Dyrektor teatru
Chłopiec; Dyrektor drugi
Lizelotta
Woźny
Laura
Autor
Montek
Matka
Pani
Leśniczy
Żona



IMDb (angielski)
Wikipedia (polski)
  • Dwa teatry (1962) - reż. Jerzy Antczak
  • Dwa teatry (1972) - reż. Kazimierz Braun


03.171023

(POL) polski,


- BRAK ILUSTRACJI -

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz